[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
[มีออร่า]
[เลขาในตำนาน]
[พี่ชาย]
[เพื่อน]
ใครคะ
ฉันเอง
รองประธาน
กลับมาทำไมเหรอคะ
เพราะว่าเธอปฏิเสธ
อะไรนะคะ
เพราะว่าเธอปฏิเสธที่จะไปบ้านฉัน
ฉันก็เลยมานอนกับเธอที่นี่
ฉันจะมาอยู่บ้านเธอ
คืนนี้นอนด้วยกันเถอะนะ
นอนด้วยกันเหรอคะ
พูดอะไรไร้สาระ
ไร้สาระยังไง
ไร้สาระสิคะ คุณอยากจะ...
ย้ายมาอยู่ที่นี่เหรอ
ฉันจะมาอยู่แค่สองสามวัน ไม่นับว่าย้าย
เรียกว่าย้ายชั่วคราวก็ได้
ย้ายชั่วคราวเหรอคะ
ห้องฉันเป็นห้องสตูดิโอ หนึ่งห้องนอน
นอนด้วยกันไม่ได้หรอกค่ะ
ฉันถึงได้ชวนเธอไปบ้านไง
บ้านฉันห้องเยอะ แต่เธอไม่ไปเอง
- ก็ถูกแล้วนี่คะ - งั้นก็ขอทางหน่อย
คงต้องรื้อของกันนานเลยล่ะ
ทำไงดี ทำไงดี
เข้ามาแบบนี้ได้ไง
รองเท้าน้อยจัง
ดีเลย จะได้ใส่ของฉันพอ
ที่เหลือเฟือ
ใส่ได้พอดีเป๊ะ
โต๊ะเครื่องแป้งก็ว่าง
เธอชอบใช้ชีวิตมินิมอลเหรอ
ใช้ชีวิตอยู่กับความน้อยในทุกอย่าง
คือฉันแค่ไม่มีปัญญาซื้อ เพราะต้องเอาเงินไปใช้หนี้น่ะค่ะ
เธอกลัวเหรอ
ที่เราต้องนอนด้วยกันคืนนี้
เปล่าค่ะ
ใช่ อย่าไปกังวล
ที่ฉันมาที่นี่คืนนี้
ก็เพื่อคอยปกป้องเธออยู่ข้างๆ เธอจะได้หลับสบาย
แค่นั้นเอง
ฉันเตรียมอุปกรณ์ช่วยให้เธอหลับสบายมาด้วย
มัน
เป็นสบู่แช่เท้าที่ดีที่สุด มีเกลือจากทะเลเดดซีด้วย
สบู่แช่เท้าเหรอคะ
ถ้าเธอแช่เท้า เท้าเธอก็จะอุ่น
ระบบไหลเวียนเลือดกับเรี่ยวแรง ก็หมุนเวียนได้ดีขึ้น
แถมยังช่วยขับสารพิษออกจากร่างกาย...
ช่วยให้เธอหลับสบายได้ด้วย
เรามาแช่เท้ากันมั้ย
ค่ะ
ไป
ต่างจากที่คิดเยอะเลยแฮะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่มีอ่างอาบน้ำ
คุณดูอึดอัดมากเลย
ฉันไม่ได้อึดอัด มันแค่ไม่ชิน
ฉันไม่สบายใจที่เธอ
ต้องกลัวตอนไม่มีฉันมากกว่า
ไม่ต้องห่วงฉัน เธอแช่เท้าให้สบายเถอะ
จะใช้กะละมังหรืออ่างอาบน้ำ ผลลัพธ์มันก็เท่ากัน
ค่ะ
เป็นงี้ได้ไง
แรงดันน้ำแรงดีนะ
ขอบคุณค่ะ
ส้วมตันบ่อยมั้ย
ไม่ค่ะ
เป็นไงบ้าง รู้สึกเลือดลมหมุนเวียนดีขึ้นไหม
เธอคิดว่าถ้าช่วยขับของเสียกับสารพิษไปแล้ว
จะทำให้หลับสบายขึ้นหรือเปล่า
ค่ะ
รู้สึกดีมากเลยค่ะ คืนนี้ฉันต้องนอนหลับปุ๋ยแน่เลย
ดีมาก
งั้นเข้านอนกันเลยมั้ย
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ เลขาคิม
ทำไมมองแบบนั้น
ทำไมมานอนข้างฉันล่ะคะ
งั้น...
จะให้ไปนอนตรงไหน
แล้วเราจะนอนกันแบบนี้เหรอคะ
ใช่
ก็เธอมีเตียงเดียว
ใช่ค่ะ แต่ว่า...
เธอให้ฉันนอนเตียงสบายๆ แล้ว
ฉันจะจัดหมอนให้เธอเอง
ฉันมีหมอนแล้วค่ะ
ไม่ใช่หมอนแบบนั้น
ฉันเตรียมหมอนพิเศษไว้ เพื่อให้เธอหลับสบาย
แขนฉันนี่ไง
อ้าว
ทำอะไรเนี่ย
ฉันหายง่วงแล้ว ดูทีวีกันดีกว่าค่ะ
คือ...
มุมนี้ก็ดูทีวีสะดวกดีนะ
อยากดูตอนนี้จริงเหรอ
ค่ะ
หนังช่องอะไรแล้วน้า แป๊บนึงค่ะ
นี่ไง
บอลๆ
ยุโรป...พรีเมียร์ลีก ดูมั้ยคะ
ตลกเหรอ
เลขาคิม อึดอัดที่นอนเตียงเดียวกับฉันเหรอ
ฉันไม่ได้อึดอัดนะคะ
แต่มันแปลกๆ
อยู่ๆ ก็กังวล เลยนอนไม่หลับ
งั้นดื่มไวน์กัน
ไวน์เหรอคะ
ไวน์จะช่วยลดอุณหภูมิในร่างกาย และหลั่งฮอร์โมนกระตุ้นการนอนหลับ
มันจะช่วยให้เธอหลับสบาย
โอเคค่ะ
แต่บ้านฉันไม่มีไวน์
ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ
เลยเอามาด้วย
[ตอนที่ 12]
เหมือนมานั่งดื่มไวน์ที่รูฟท็อปบาร์เลย
จิบไวน์คนละแก้ว สูดอากาศตอนกลางคืน
เสร็จแล้วก็เข้านอน
ลงตัวเป๊ะ
ใช่ค่ะ
ที่เปิดไวน์ล่ะ
ไม่มีค่ะ
งี้ก็ดื่มไม่ได้เหรอ
ไม่ค่ะ ฉันรู้วิธีเปิด
ฉันเคยดูวิธีเปิดขวดไวน์
โดยไม่ต้องใช้ที่เปิดในทีวีมาครั้งนึง
เธอตลกขึ้นนะเนี่ย
ไม่มีที่เปิดไวน์จะทำยังไง
ใช้เวทมนตร์หรือไง
เปล่าค่ะ ใช้ทริกนิดหน่อย
ขอยืมรองเท้าหน่อยสิคะ
รอง...
โอเค ลองดู
ขอบคุณค่ะ
แป๊บนึงนะคะ
ทำแบบนี้
เลขาคิม จะทำอะไร
ทำแบบนี้แล้วจุกไม้มันจะหลุดออกมาค่ะ
ขอเวลาแป๊บเดียว
ขอโทษค่ะ
- เลขาคิม รู้อะไรมั้ย - คะ
ไวน์ขวดนั้นราคา 20 ล้านวอนนะ
ขอโทษจากใจค่ะ
เก่งมาก เลขาคิม
1757!
รถใครทะเบียน 1757
- ไร้มารยาทจริงๆ - 1757!
ยัยป้าที่มาตะโกนดึกดื่น
กับเจ้าของรถทะเบียน 1757 เนี่ย
เดี๋ยวนะคะ
รถคุณทะเบียน 1757 ไม่ใช่เหรอคะ
1757!
- เป็นเจ้าของรถเหรอ - ครับ
ตรงนี้เขาห้ามจอดนะ
จะมาจอดที่คนอื่นแบบนี้ไม่ได้
เหรอครับ
ขอโทษครับ
ขับรถก็แพง แต่อยู่ห้องสตูดิโอเนี่ยนะ เฮอะ
คุณอี รีบย้ายรถเถอะค่ะ
ฉันพูดเพราะเห็นเธอแล้วนึกถึงลูกชายนะ ฉันเป็นห่วงน่ะ
คนเราน่ะ มันไม่ควรทำอะไรเกินตัว
จะมาหมกมุ่นกับภาพลักษณ์แบบนี้ไม่ได้
ภาพลักษณ์
หมกมุ่นเหรอครับ
ลูกชายฉันไม่สนเรื่องภาพลักษณ์อะไรเลยนะ
เขาเอาเวลาไปตั้งใจเรียน
ตอนนี้ก็เพิ่งจะได้งานที่ยูมยองกรุ๊ป
คนที่บริหารยูมยองกรุ๊ปคือผม
ตายจริง
ถ้าเมานี่ห้ามขับรถเลยนะ
หนูขับแทนเถอะ
ให้ตาย
จ้าลูก
ทำโอทีเหรอลูก
ทำไมบริษัทใช้งานหนักแบบนี้ล่ะจ๊ะ
แม่ล่ะอยากเห็นหน้าผู้บริหารงี่เง่านี่จริงๆ แม่จะด่าให้
"ผู้บริหารงี่เง่า" เหรอ
จ้า
ใช่จ้า
โอเค
เธอขึ้นไปพักก่อนเถอะ
ฉันจะย้ายรถไปที่ลานจอด
แล้วซื้อที่เปิดไวน์มาด้วย
ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันว่าคุณอยู่ที่นี่คงไม่ค่อยสะดวก
- กลับบ้านเถอะค่ะ - ฉันบอกแล้วไง
ถ้าต้องทิ้งเธอไว้คนเดียว ฉันไม่สบายใจ
ฉันถึงบอกให้เราไปด้วยกันไงคะ
- ไปบ้านคุณกัน - ไปไหนอะไรยังไงนะ
- บ้านฉันเหรอ - ค่ะ
ความคิดดีมาก
จริงๆ ก็อยู่บ้านเธอก็ได้
ไม่ได้หรอกค่ะ เล็กก็เล็ก ของใช้ก็มีไม่ครบ
แค่คิดว่าคุณต้องอยู่อย่างลำบาก...
ฉันก็นอนไม่หลับแล้วล่ะค่ะ
เธอคิดว่าฉันเป็นคนจู้จี้เหรอ
แต่ถึงเธอคิดแบบนั้น ฉันก็ทำอะไรไม่ได้
หลังจากเหตุการณ์นั้น มันยากกว่าที่คิดไว้
แต่...
แค่คิดว่าเธอต้องเผชิญฝันร้ายอย่างฉัน
ฉันก็กังวลจนทำอะไรไม่ได้แล้ว
ฉันเข้าใจค่ะ
ฉันถึงเสนอให้ไปบ้านคุณไงคะ
คืนนี้ฉันจะไปนอนห้องพักแขกนะคะ
ห้องพักแขกเหรอ
ค่ะ ฝันดีค่ะ
น่ากลัวจัง
เลขาคิม เป็นอะไรหรือเปล่า
ตกใจหมด
มีอะไรเหรอคะ
ฉันไม่ไหว มันไม่สบายใจ
บ้านเธอมันอบอุ่นกว่า
เธอจะทำอะไร ฉันก็ยังเห็น
แต่บ้านฉันใหญ่ไป เลยมองไม่เห็นเธอเลย
เกิดมาฉันเพิ่งเคยไม่สบายใจในบ้านหลังใหญ่นี้
แล้วยังไงคะ
ฉันอยากอยู่ดูว่าเธอหลับสบาย
ด้วยการให้เธออยู่ข้างฉัน
ข้างคุณเหรอคะ
ห้องนี้ไม่มีโซฟา
ถ้าฉันต้องนอนพื้น เดี๋ยวเธอก็เป็นห่วงอีก
ฉันจะนอนเตียงเดียวกับเธอแล้วกัน
ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่
แต่หัวฉันมีแค่ความเป็นห่วงเธอเท่านั้น
มันไม่มีที่เหลือให้คิดเรื่องบันเทิงอื่นใด
เธอหยุดคิดได้เลย นอนซะ
เขาพูดขนาดนี้แล้ว
ปฏิเสธไปก็คงจะแปลกสินะ
พูดอะไรหน่อยสิ
จะพูดอะไร เพื่อลดความกระอักกระอ่วนตอนนี้ดี
เจ้าสมอง ทำงานเดี๋ยวนี้
- เลขาคิม - ค่ะ
ฉันร้องเพลงกล่อมเอามั้ย
แปลกไปหมด แต่ช่วยทำอะไรสักอย่างเถอะ
เอาสิคะ
น่าอายชะมัด แต่ก็ดีกว่าอยู่เฉยๆ
ได้
ฉันจะร้องเพลงเดียวนะ
♪ วัน... ♪
♪ วันที่เหน็ดเหนื่อยผ่านพ้นไป ♪
♪ เงาของเราสอง ♪
♪ ผสานเข้าเป็นหนึ่งเดียวใต้แสงจันทร์ ♪
♪ แม้ว่า... ♪
♪ ร่องรอยความสุขที่แสนจาง ♪
♪ นั้นดู... ♪
♪ อยู่ไม่ไกล ♪
♪ เมื่อไหร่ที่หลับตา ♪
♪ มันยังคงอยู่ ♪
♪ เมื่อฉันได้เดินเคียงคู่เธอ ♪
แค่วันนี้ก็ดีพอแล้วล่ะ
ทำไมตื่นแล้วล่ะคะ
ฉันยังไม่ได้นอน
ทำไมล่ะคะ
ฉันกลัวทำเธอตื่น
เลขาคิม
คืนนี้ฉันไม่รับประกันนะ
โอ้ เยส
[ยองจุน คนชั่ว]
โอ๊ย ไอ้ปีศาจนี่
- โอ้ เยส - ให้ตาย
ไปให้พ้นเลย
[คืนนี้เอาไงดีจ๊ะ]
ไปซะ
ไปหาเลขาคิมนู่น
สู้!
หอมจัง
ทำไมเมื่อคืนเขานอนไม่หลับล่ะ
แล้วไม่รับประกันอะไร
หรือว่า
โอ๊ย ตกใจหมด
ไปให้พ้นเลยนะ
ฉันไม่เคยคิดเรื่องแบบนั้นสักหน่อย
เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย
ไปให้พ้นนะ
[สูตรออมเล็ตสำหรับแฟนหนุ่ม]
ทำไมดูในวิดีโอมันดูง่ายจัง
ทำอะไร
รองประธาน
ทำไมมาทำอาหารเองล่ะ
ฉันอยากขอบคุณที่ดูแลฉันเมื่อวานน่ะค่ะ
ฉันเลยอยากทำอะไรให้คุณบ้าง เลยมาทำออมเล็ต
ตอบแทนกันแบบนี้เหรอ
- เดี๋ยวฉันทิ้งให้ค่ะ - นี่ของฉัน
เธอทำให้ฉัน มันเป็นของฉัน
งั้นฉันขอเอาไปตกแต่งก่อนค่ะ
ไม่ต้องแล้ว
ขอบคุณสำหรับอาหาร
ดื่มกาแฟด้วยสิคะ
เมื่อคืนก็ไม่ได้นอน คงเหนื่อยน่าดู
ขอบใจนะ
ฉันเปลี่ยนแก้วให้มั้ยคะ
ไม่เป็นไร
วันนี้ฉันต้องระวังหน่อยแล้วล่ะ
ใช่ค่ะ แก้วร้าวแบบนี้...
มันเป็นลางไม่ดีเท่าไหร่เลย
ไปทำงานด้วยกันแบบนี้ก็ดีนะ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
ข้อเท้าแพลงหรือเปล่า
ไปโรงพยาบาลก่อนค่อยไปทำงานเถอะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ส้นรองเท้าขูดเฉยๆ
เวลาโดนรองเท้าขูด
มันจะเกิดเรื่องไม่ดี
ลางร้ายเหรอ
ใช่
ถ้าอยู่ดีๆ แก้วก็ร้าว มันจะเกิดเรื่องไม่ดี
ตอนรองเท้าขูดเมื่อเช้า...
ฉันก็รู้สึกถึงลางร้ายค่ะ
ไม่รู้สิ
ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนี้น่ะ
ฉันเจออีกาตอนขาไปทำงาน
พอถึงที่ทำงาน ดื่มน้ำอยู่ดีๆ แก้วก็แตก
เสร็จแล้วก็เดินเอารองเท้าไปขูดประตู
แต่ก็ไม่เห็นมีเรื่องอะไรนะ
มีเรื่องดีด้วยซ้ำ
- เรื่องดีเหรอ - ใช่
ฉันเพิ่งได้ยืนยันว่าการพัฒนายาตัวใหม่...
ของยูมยองไบโอไปได้สวย
- เพราะฉันเก่งไง - แล้วแต่
เรื่องลางสังหรณ์มันเป็นเรื่องความเชื่อน่ะนะ
อย่าไปหมกมุ่นนักเลย
เราอยู่ในประเทศพัฒนาแล้วนะ
เลขาคิม ยกเลิกนัดมื้อเย็นวันนี้หน่อย
ของนายด้วย
- ทำไม - คิมซองกี...
เข้าโรงพยาบาลเพราะเป็นมะเร็งปอด
ใกล้จะผ่าตัดแล้วล่ะ
ฮะ มะเร็งปอดเหรอ
รุ่นน้องตอนไปเรียนต่างประเทศใช่มั้ยคะ
ใช่
โชคดีที่ตรวจเจอตั้งแต่ระยะแรก เลยไม่ร้ายแรงมาก
ว่าแล้วว่าต้องเป็น สูบบุหรี่จัดขนาดนั้น
พวกนายต้องดูแลสุขภาพแบบฉันได้แล้วนะ
นายน่ะดูแลสุขภาพมากไป
ยิ่งเยอะสิยิ่งดี
ดูคนรอบตัวนายสิ
มีคนตายเพราะปัญหาสุขภาพเยอะแยะ
คนเราชอบสนใจแต่สิ่งที่ขาด มากกว่าสิ่งที่มี
ตั้งแต่เมียทิ้งฉันไป
รู้มั้ยว่าฉันเหงาแค่ไหน
เรื่องนายก็จบลงที่การพูดถึงเมียเก่าทุกที
เขาพูดถึงเมียเก่าแทบทุกวันเลย
นายไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไง
โทษที เสียงดังไปนิด
ฉันดันปากไวไปด่าว่าเขามีแฟนใหม่ โดยที่ไม่รู้เลยว่าเขาเป็นญาติกัน
ฉันเสียโอกาสที่จะดีกับเธอไปแล้ว นายรู้มั้ยว่ามันรู้สึกยังไง
ใช่ ฉันมันสิ้นหวัง ไปซะ ไม่ต้องรอฉัน
เลขาซอลแน่นอน
ทำไมไม่รับล่ะคะ
เมียเก่าโทรมา
ฮัลโหล
ฉันโทรมาเพราะรู้สึกค้างคาใจ
มาตั้งแต่วันที่เราเจอกันครั้งก่อน
นี่นาย...
ไปที่ภัตตาคารนั่นเพราะคิดถึงฉันเหรอ
ฉันแค่คิดว่าถ้าไปที่นั่น อาจจะเจอเธอก็ได้
ยูชิก
เย็นนี้ว่างมั้ย
เย็นนี้เหรอ
อยากไปดื่มค็อกเทลด้วยเหรอ
ทำบ้าอะไรเนี่ย
เอาสิ ไปกัน
โทษทีนะ แต่เจอกันดึกๆ หน่อยได้มั้ย
ฉันต้องไปโรงพยาบาลก่อน
โรงพยาบาลเหรอ
เป็นอะไรคะ ป่วยเหรอ
จริงๆ แล้ว
"ซองกี" กำลังมีปัญหาหนัก ต้องไปดูอาการหน่อยน่ะ
นี่ ไม่ได้หมายถึงบักหำของฉันนะ
ก็นั่นแหละ "ซองกี" ที่แปลว่าไอ้นั่น
แต่ฉันพูดถึงคิมซองกี
รุ่นน้องสมัยเรียนน่ะ ฮัลโหล
ฮัลโหล ซอจิน ฮัลโหล!
อีกา แก้วแตก แล้วก็รองเท้าขูดขา
เพราะอะไรกันที่ทำให้ฉันซวยขนาดนี้
- ทั้งหมดนั่นแหละค่ะ - ทั้งหมดเลย
ตอนรักกันก็ดีๆ กันไว้นะ
จะได้ไม่ต้องมารู้สึกเสียดายทีหลังเหมือนฉัน
- ทุกอย่างโอเคนะคะ - ค่ะ
ฉันจัดการตารางงานสัปดาห์หน้า ของรองประธานเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ
- ดีมากค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ฉันไปประชุมกับฝ่ายวางแผนก่อนนะคะ
ค่ะ
ตารางงานของสัปดาห์หน้าค่ะ
ไม่สำคัญหรอก
ยังจำที่ผอ.พัคพูดได้มั้ย
- อะไรเหรอคะ - ที่บอกว่าเราต้องทำดีต่อกันให้มากๆ
จะได้ไม่ต้องมาเสียใจทีหลังไง
พอเขาพูดแบบนั้น ฉันก็คิดอะไรได้หลายอย่างเลย
ถ้าเธอทิ้งฉันล่ะ
เธอคงรู้สึกเสียใจมากแน่ๆ
ตอนเราเป็นแฟนกันก็ดีกับฉันให้มากๆ นะ
เราทั้งคู่แหละค่ะ
ฉันก็ทำดีกับเธออยู่นี่ไง รวมถึงในอนาคตด้วย
ค่ะ เห็นด้วยค่ะ
วันนี้มื้อเที่ยงฉันต้องไปไหน
คุณฮันจากจองยองกรุ๊ปขอเลื่อนนัดออกไปก่อน
ตอนนี้ไม่มีนัดอะไรค่ะ
งั้นไปทานข้าวกัน
ฉันต้องทำดีกับเธอให้มากๆ
เพราะงั้นฉันจะพาไปกินอะไรอร่อยๆ
โอเคครับ จบการประชุมได้แล้วแหละครับ
- คุณจีอาครับ - คะ
เอกสารที่ให้ไปเป็นความลับนะครับ
อย่าลืมนำไปทำลายทิ้ง
ค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการเองค่ะ
- ตั้งใจทำงานดีมาก - ขอบคุณที่ทำงานหนักครับ
ขอบคุณที่ทำงานหนักค่ะ
ฮัลโหล
อึมจอง
เสาร์นี้เหรอ เอาสิ ฉันว่าง
ได้ ไปกินไข่เบเนดิกต์กัน
ดีๆ ฉัน...
แป๊บนึงนะๆ
ตายแล้ว
หยุดนะ ไม่นะ ออกมา
มีอะไรเหรอ
คือว่า...
ฉันดันเอารายงานการประชุม
ใส่เครื่องทำลายเอกสารแทนเอกสารลับค่ะ
ต้องเอาไปให้รองประธานด้วย ทำไงดี
หยุดเลยๆ หลบไป
ขอผมดูหน่อย
ตายแล้ว รายงานการประชุมฉัน
- เละ - ใจเย็น
ใจเย็นก่อน
ตอนประชุม คุณเอาปากกา จดรายงานการประชุมใช่มั้ย
ค่ะ
มีคนบอกว่าผู้จัดการไม่ชอบเสียงเคาะแป้นพิมพ์
ฉันก็เลยจดเอาแทน
ก็ใส่ใจรายละเอียดดีนี่ แต่ทำไมพลาดอย่างนี้ล่ะ
เอาเถอะ เราก็แค่ต้องการกระดาษเส้นๆ ที่เป็นลายมือ
อาจจะง่ายกว่าที่คุณคิดก็ได้
มาหากันเถอะ
ค่ะ
ลายมือ
น่าจะอันนี้ค่ะ
ไม่ใช่
ดูสิ
ต้องอย่างนี้
"การวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ และตัวกระตุ้นที่ทำให้เกิดการเติบโต"
น่าจะเป็นแบบนี้มากกว่า
คุณอาจไม่รู้ว่า
ผมน่ะเข้าใจเรื่องที่เพิ่งประชุมมาทุกอย่างเลย
ค่ะ คุณนี่สุดยอดไปเลย
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
เสร็จแล้วล่ะ
ขอบคุณนะคะ
ฉันน่ะ...
เครียดมากๆ เลยที่ต้องเรียนรู้งานจากเลขาคิม
ฉันอยากให้งานออกมาดี แต่มันก็ไม่ดีเท่าที่หวัง
แล้วยังทำพลาดอย่างไม่น่าให้อภัยอีก
กังวลมากเลยว่าจะกลับไปบอกว่าอะไร
ขอบคุณที่ช่วยฉันนะคะ
แหม...
เป็นเพื่อนบ้านกันก็ต้องช่วยกันสิครับ
ทำไงดีคะ
มันเปื้อนอะ
เราตกลงกันว่าจะ
เพิ่มงบในการวิจัยและพัฒนาเท่าไหร่นะ
- 5.8 เปอร์เซ็นต์ - 5...
- คะ - เราจะเพิ่มงบอีก 5.8 เปอร์เซ็นต์
คุณจำรายละเอียดได้ขนาดนี้เลยเหรอคะ
ก็ไม่ได้ยากอะไรนี่ครับ
ผมกลับไปทำงานก่อนนะครับ
ขอตัว
ขอบคุณค่ะ
เพราะแบบนี้สินะ ใครๆ ถึงชอบเขา
ขอบคุณครับ
คาราเมลนี่นา
ชอบคาราเมลมากเลยเหรอ
ก็มันมีความหมายต่อฉันนี่คะ
มีความหมายเหรอ
ตอนฉันเด็กๆ
คุณเอาลูกอมคาราเมลเม็ดสุดท้ายให้ฉัน
ฉันจำเรื่องนั้นมาโดยตลอดเลยค่ะ
ความใจดีของคุณทำให้ฉันอุ่นใจ
ฉันมีคำถามค่ะ
ทำไมถึงเปลี่ยนชื่อ
จากอีซองฮยอนเหรอคะ
แล้วก็
ทำไมพี่ชายของคุณถึงจำเรื่องที่เกิดขึ้นแบบนั้นล่ะคะ
ยังไม่ต้องเล่าให้ฟังก็ได้ค่ะ
เรายังมีเวลาอีกนาน ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ
เราน่าจะไปไหนต่อนะคะ
ไปต่อเหรอ
ค่ะ
มีเวลาพักเที่ยงอีกแค่ 10 นาทีเอง
อยากจะมีเวลาพักสัก 3 ชั่วโมง
ให้ตายสิ
รู้หรือยังคะว่าคุณชเว ฝ่ายการตลาด
กับคุณคิม ฝ่ายบริหารงานทั่วไปน่ะเดตกันอยู่
จริงอะ
ดูแฮปปี้ดีจัง
อิจฉาอย่างแรง
รุกสิคะ
เดตกับซูเปอร์ฮีโร่ที่คุยๆ กันอยู่สิคะ
หมอนั่นน่ะเหรอ
ทำได้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
เขาไม่เห็นจะพูดอะไรเลย
- จนตอนนี้อะนะ - ช่างเถอะ
อะไรกัน
- บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ - ครับ
- เขียนเรื่องเดินทางไปทำธุรกิจตรงนี้ - เขียนแล้วครับ
- เขียนแล้วแน่เหรอ - ครับ
จัดการรายการต่างๆ เสร็จหมดหรือยัง
เลขายางคะ กินเบอร์เกอร์เป็นมื้อเที่ยงเหรอคะ
วันนี้รองประธานมีนัดมื้อเที่ยงส่วนตัวน่ะครับ
[โอลีฟ โอลด์ - ทุกอย่างลด 50 เปอร์เซ็นต์ ยกเว้นเครื่องประดับ]
ตายแล้ว
อยากจะบ้าตาย
มีอะไรเหรอครับ
ก็พี่ที่อยู่แถวบ้านฉันน่ะสิ
ชวนไปกินข้าวอยู่ได้
นี่ก็บอกแล้วนะว่างานยุ่ง ตื๊อเก่งจริงๆ
จริงเหรอครับ
ผมได้ใช้สมองอันชาญฉลาดคิดแล้วสรุปได้ว่า
เขาต้องชอบคุณแน่ๆ
จริงเหรอเนี่ย
- เขาชอบฉันเหรอเนี่ย - ออกจะชัด
เขาต้องการอะไรแน่ๆ
เขาจะขายประกันคุณแน่ๆ
ก็เขาตื๊อมากเลยนี่นา
อย่างกับพวกคนขายประกัน ที่กำลังหาลูกค้าใหม่แน่ะ
- เขาเป็นคนขายประกันใช่มั้ย - จะบ้าหรือไงคะ
ที่เขาทำแบบนี้เพราะเขารู้ว่าฉันโสด
แต่ถ้าผู้ชายคนไหนมาสารภาพรักกับฉัน
ถ้าตอนนั้นฉันไม่โสดแล้ว
ผู้ชายแบบเขาก็คงเลิกตื๊อฉันสักที
ยังมีอารมณ์มาดื่มโคล่าอีกเหรอ
เลขายางเกือบสำลักแน่ะ
ทำไมเหรอครับ
ทำไมไปตะโกนใส่เขาอย่างนั้น
ก็...
ฉันก็ชอบดื่มโคล่าน่ะ
ฉันโกรธเพราะเขาดื่มโคล่าคนเดียว
ให้ตายสิ
อยากจะบ้า
เป็นอะไรของเขา
สงสัยจะชอบโคล่ามาก
อิจฉาคนที่เดตกับเพื่อนร่วมงานตัวเองจริงๆ
พอได้แล้ว
ตอนเลิกกันคงกระอักกระอ่วนน่าดู
ถึงจะมีคนมาชอบ ฉันก็จะไม่คบกับคนในที่ทำงานเดียวกันหรอก
ตายแล้ว
นี่...อะไรคะ
อย่าเอาไปให้ใครนะครับ
คุณดื่มได้แค่คนเดียวนะ
ดื่มนะครับ
อะไรอะ
โดนตะโกนใส่ก็เลยซื้อโคล่ามาให้เหรอ
ไม่ได้ขอสักหน่อย
แล้วทำไมไม่ให้แบ่งให้คนอื่นล่ะ
ผู้จัดการบง
คุณน่ารักจัง
คบกันมั้ยครับ
ตาเถร
อะไรกันเนี่ย
อยากจะพาฉันมาห้างของคู่แข่งเนี่ยนะ
ทำไมล่ะ มาทำวิจัยเหรอ
ไม่ใช่นะคะ ที่ฉันเลือกที่นี่เพราะว่า
ถ้าไปที่ห้างของเราเอง ทุกคนคงจะเกร็งคุณ
แล้วเรามาทำอะไรล่ะ
ตรงนั้นค่ะ
อันนี้สวยมั้ยคะ
ฉันอยากจะซื้อแก้วให้คุณเป็นของขวัญค่ะ
ของขวัญเหรอ
ฉันรู้สึกไม่ดีที่แก้วคุณร้าวน่ะค่ะ
ฉันอยากจะซื้อแก้วสวยๆ
ที่จะนำโชคดีมาให้คุณน่ะค่ะ
ฉันซื้อสองใบนี้ค่ะ
ได้เลยค่ะ
ตอนนี้มีชุดภาชนะลายเดียวกัน ที่เพิ่งออกใหม่ด้วยค่ะ
ลองดูหน่อยมั้ยคะ
ชุดนี้กำลังฮิตในหมู่คู่แต่งงานใหม่เลยนะคะ
- "คู่แต่งงานใหม่" เหรอคะ - ซื้อเลยครับ
ไม่ค่ะ ขอแค่แก้วก็พอค่ะ
ได้ค่ะ รับทราบค่ะ
ทำไมล่ะ
ฉันอยากซื้อชุดภาชนะสำหรับคู่แต่งงานใหม่นี่
เราไม่ควรซื้อของที่ยังไม่จำเป็นนะคะ
ทำไมจะไม่จำเป็นล่ะ
ตอนนี้เราก็อยู่ด้วยกันแล้ว
เหมือนคู่แต่งงานใหม่นั่นแหละ
อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ
เดี๋ยวก็มีคนได้ยินหรอก
คู่แต่งงานใหม่ ชุดภาชนะ
บอกว่าไม่ซื้อไงคะ
คู่แต่งงานใหม่กับชุดภาชนะ
แปลกยังไงนะ
รู้สึกเหมือนถูกดุเลย แต่ไม่ได้รู้สึกแย่แฮะ
ฉันชอบ
เก็บใส่ถุงได้แล้วค่ะ
ไม่ ขอฉันชื่นชมพวกมันก่อน
อ้อ
ฉันคิดถึงเรื่องลางร้ายนั่น
แล้วก็หาทางแก้ได้แล้วนะ
ทางแก้เหรอคะ
ข้อแรก ฉันจะให้พนักงานทุกคนใส่รองเท้ากีฬา
เธอจะได้ไม่ต้องใส่ส้นสูง
ทุกคนก็จะไม่โดนรองเท้าขูดอีก
ให้ทุกคนใส่แต่รองเท้ากีฬางั้นเหรอคะ
ฉันว่ามันมากไปหน่อยนะคะ
ข้อสอง ฉันจะให้เธอเดินให้น้อยลง
เพื่อความปลอดภัยของแฟนของฉัน
ฉันจะให้เธอมีรถและคนขับส่วนตัว
ห้ามเอารถไปขายแบบรอบที่แล้วอีกนะ
อันนี้ก็มากไปอยู่ดีค่ะ
ข้อสาม ฉันจะซื้อรองเท้าใหม่ให้เธอ
ฉันอยากให้เธอใส่รองเท้าสวยๆ คู่ใหม่
ที่จะนำโชคมาให้เธอ
ข้อสามดูจะเป็นทางแก้ที่ดีค่ะ
อย่าให้ลางร้ายมาทำให้เราคิดมากเลย
ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี เพราะว่าเรามีกันและกัน
เอาล่ะ ไปซื้อรองเท้ากันเลยมั้ย
อยากได้อะไรก็บอกเลย
บอกแล้วไงคะว่าเราจะไม่ซื้อของที่ไม่จำเป็น
แค่รองเท้าคู่เดียวพอ โอเคนะคะ
โอเค
ฉันไม่ทำตัวเป็นป๋าสายเปย์ก็ได้
เลขาคิม เลขาคิมรับสายหน่อย
ฉันกำลังโทรหาอยู่พอดีเลยค่ะ
ท่านประธานกับมาดามมารออยู่ในห้องแล้วค่ะ
คุณจีอาคะ พอดีฉันต้องเข้าประชุมกับฝ่ายพีอาร์
รบกวนช่วยเข้าประชุมแทนหน่อยได้มั้ยคะ
แค่ไปจัดการเรื่องวาระการประชุมก็พอค่ะ
ได้ค่ะ จะไปให้นะคะ
- เดี๋ยวมานะคะ - ขอบคุณมากค่ะ
ยองจุน ซองยอนบอกว่า
ความทรงจำของแกไม่ได้หายไป
เป็นความจริงเหรอ
ฉันน่าจะเฉลียวใจสักนิด
ตอนที่เด็กที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่ และคิดมากอย่างแก
กลับมาบอกว่าความทรงจำช่วงนั้นหายไป
ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเองค่ะ
ตอนที่คุณมาบอกว่า
ให้พาซองยอนไปโรงพยาบาล
ฉันไม่ควรทำตัวดื้อรั้นเลย
ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง
ยองจุน
ตกลงว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ บอกฉันหน่อยได้มั้ย
ทำไมแกถึงคิดที่จะทำอะไรแบบนั้น
บอกให้ฉันรู้ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหน่อยได้มั้ย
ถึงแม้มันจะน่าละอาย แต่ฉันก็อยากรู้จริงๆ
อะไรเนี่ย
บอกแล้วไงว่าแถวนี้ไม่มีสวนสนุกหรอก
ใกล้จะถึงแล้ว
ก็แทชอลบอกว่าเห็นไง
ก็บอกว่าเขาโกหกไง
ผมได้ยินมาว่าเขายังไม่ได้ซื้อที่เลยด้วยซ้ำ
ผมจะกลับบ้านแล้ว
ลุงคนขับรถจะหาเราเจอตอนไหนก็ไม่รู้
- กลัวหรือไง - ไม่ใช่สักหน่อย
ช่างเถอะ พี่มีน้ำมั้ยแบ่งให้หน่อยสิ
ไม่มีเลย
หิวน้ำจะตายอยู่แล้ว
ถ้างั้นนายรออยู่ตรงนั้นมั้ยล่ะ
ฉันจะไปซื้อมาให้
- ไปด้วยกันสิ - ทำไม
กลัวใช่มั้ยล่ะถ้าต้องอยู่คนเดียว
บอกว่าไม่กลัวไง
โอเค งั้นพี่ไปซื้อมา
แต่ไม่เอาพวกน้ำอัดลมนะ ฟันผุพอดี
ห้ามไปไหนเด็ดขาดเลยนะ
นายจะหายไปไม่ได้
รีบไปรีบมานะ
แปลกจัง
เดินมาก็พักนึงแล้ว
ทำไมไม่เห็นมีคนอยู่เลย
นี่เด็กน้อย
ฉันเจ็บขามากเลย
ช่วยฉันถือไปหน่อยได้มั้ย
ไปไกลมั้ยครับ
บ้านฉันอยู่ตรงนั้นเอง
ไปแค่ตรงนั้นก็พอจ้ะ
ผมก็ต้องรีบกลับบ้านเหมือนกัน
ถ้างั้นก็แย่ล่ะสิ
ลูกสาวฉันรออยู่ที่บ้านคนเดียวด้วย
พอดีแกมีไข้สูงตั้งแต่เช้าแล้ว
ฉันต้องรีบกลับบ้าน แต่ขาดันมาเจ็บซะก่อน
ถ้างั้นผมช่วยเองครับ
เป็นเด็กดีนี่นา
ดื่มนี่หน่อยมั้ย
ฉันให้เป็นการตอบแทน
ไม่เป็นไรครับ
ไม่ต้องปฏิเสธหรอก ฉันให้เพราะขอบคุณจริงๆ
ถ้างั้นก็ ขอบคุณนะครับ
ช่วยย้ายของในห้องนี้
ไปไว้ที่ห้องยองจุนด้วยครับ
อะไรนะครับ ทำไมอยู่ดีๆ ถึง...
ก็นั่นมันเป็นห้องของผมนี่ครับ
หมายความว่ายังไงครับ
ก็ห้องนั้นมันเป็นของผมตั้งแต่แรก
ส่วนห้องนี้ก็เป็นห้องของยองจุน
ลุงรู้ทุกอย่างใช่มั้ยครับ
เพราะว่าทำงานกับครอบครัวผม มาตั้งแต่ผมยังเด็ก
ถ้างั้นผมจะย้ายของตามที่คุณบอก
ภายในสุดสัปดาห์นี้นะครับ
ทุกอย่างเป็นของยองจุนมาตั้งแต่แรก
ทั้งห้องนี้
และเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น
แกลืมน้องไว้ที่ไหน
ที่ไหน บอกมาเร็วๆ
ซองยอน เราไม่มีเวลาแล้ว
รีบบอกมาเร็ว
น้องอยู่ที่ไหน ซองยอน
- บอกพ่อหน่อย ซองยอน - มาดามคะ
บอกมาสิ
ซองฮยอนลูก
มันจะกลายเป็นแผลเป็นไปตลอดชีวิตครับ
เพราะผม
ไม่อยากจะเชื่อ ว่าฉันจะเปลี่ยนความทรงจำตัวเองทั้งหมด
ตอนนั้น
ตอนที่ผมออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับมาที่บ้าน
สิ่งที่ผมไม่คาดคิด
กลับรอผมอยู่ที่นั่น
พี่มาทำอะไรที่ห้องของผม
ทำไมมาใส่เสื้อผ้าของผม
บอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้ยุ่งกับของคนอื่น
นายเข้ามาทำอะไรให้ห้องของฉัน
ห้องของพี่เหรอ
- นี่มันห้อง... - ออกไป
นายทำให้ฉันต้องถูกขังอยู่ 3 วัน
ฉันถูกขังอยู่ที่นั่นจนเกือบตาย
ออกไป ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้
ออกไป อย่ามาให้ฉันเห็นหน้า
ออกไป บอกให้ออกไป
บอกให้ออกไปไง ออกไป
แกมันนิสัยไม่ดี
อาจเป็นเพราะความรู้สึกผิดที่รุนแรง
ทำให้ความทรงจำของเขาบิดเบี้ยวไปหมด
เขาเชื่อว่าเขาคือคนที่ถูกลักพาตัวไป
และเขาจะแสดงความก้าวร้าวออกมา
เพราะเชื่อว่าคนรอบตัวกำลังหลอกเขา
บอกว่าอย่ามาให้เห็นหน้าไง
ออกไป ออกไปให้พ้นจากตรงนี้
ออกไป
ความตกใจในตอนแรก
เปลี่ยนเป็นความโกรธ และรู้สึกไม่ยุติธรรม
ผมคือคนที่ต้องเผชิญเรื่องเหล่านั้น
ยังเจ็บปวดและทรมาน
ทำไมเขาต้องทำเหมือนผมเป็นคนร้ายด้วย
นิสัยไม่ดี
- กล้าดียังไง - ออกไป
- แกนี่มัน - บอกให้ออกไปไง
- ไอ้บ้า - ไอ้ชั่ว
พอถึงจุดๆ หนึ่ง ผมก็รู้สึกว่าไม่อยากแพ้อีกแล้ว
และหลังจากนั้นเราก็ทะเลาะกันมาเรื่อยๆ
โดยที่ไม่มีใครยอมใคร
สุดท้ายพ่อกับแม่ก็ต้องเข้ามาห้าม
โรงพยาบาลจิตเวชเหรอคะ คุณพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง
หมอบอกว่าเป็นเพราะซองยอนจิตใจอ่อนแอ
เพราะความรู้สึกผิด ทำให้กลายเป็นคนเจ้าอารมณ์ชั่วคราวไงคะ
คุณจะทำแบบนั้นกับแกได้ยังไง
เมื่อวานคุณก็เห็นที่เขาเหวี่ยงไม้เบสบอล
และเราก็ต้องคิดถึงซองฮยอนด้วย
เขาจะรักษาตัวจากเรื่องที่เจอ ภายใต้สภาพแวดล้อมแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าเราไม่ทำอะไร สุดท้ายเราก็จะเป็นคนทำลายลูกทั้งสองคน
แต่เราจะส่งซองยอน ไปโรงพยาบาลจิตเวชได้ยังไง
ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับเราด้วย
ฉันอยากตาย ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว
สำหรับผมแล้ว คำว่าตาย
ไม่ใช่แค่นามธรรมอีกต่อไป
ความตายที่ผมรู้จัก
ผมทั้งได้เห็น
ได้ยิน
และได้กลิ่น
อย่างชัดเจน
แล้วซองยอนล่ะ
กินข้าวกันเถอะ
ซองฮยอน
พี่โดนลักพาตัวไปเหรอครับ
เพราะผมทิ้งพี่เขาไว้ที่นั่นเหรอครับ
ผมจำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
ขอโทษด้วยนะครับ
ขอโทษนะพี่
ตอนนั้น ผมคิดแค่ว่า
ถ้าทำแบบนั้นจะทำให้ทุกคนมีชีวิตต่อไปได้
ขอโทษนะลูก
ทั้งหมดเป็นเพราะแม่เอง
ทั้งๆ ที่ลูกคือคนที่เจ็บปวดที่สุด
ทำไมแม่ถึงพูดคำพวกนั้นออกไป
สำหรับซองยอน
ถึงแม้ว่าเขาจะเชื่อว่าเขาคือคนที่ถูกลักพาตัวไป
แต่เขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ
เราเลยคิดว่า เขาคงไม่เจ็บปวดและฝังใจเท่าที่ลูกเจอ
เราคิดแค่ว่า
นี่เป็นหนทางที่จะปกป้องลูกทั้งสองคนแค่นั้น
ถ้าเราทำให้ถูกตั้งแต่แรก
ลูกก็อาจมีชีวิตที่มีความสุขมากกว่านี้ก็ได้
แม่จะใช้ชีวิตที่เหลือ
ไปพร้อมกับความรู้สึกผิดในสิ่งที่ได้ทำไป
ทั้งหมดเป็นความผิดของพวกเรา
ที่ทำให้แก
ต้องแบกรับเรื่องหนักหนาสาหัสเอาไว้คนเดียว
ขอโทษจริงๆ
อย่าพูดแบบนั้นเลยครับ
ผมเข้าใจ
ไม่เอาลูก
อย่าพูดแบบนั้น
ลูกควรจะโทษและบอกว่าเป็นความผิดของเราสิ
พูดออกมาว่าเหนื่อย
พูดออกมาว่ารู้สึกโดดเดี่ยว
ลูกพูดคำพวกนั้นออกมาได้นะลูก
ลูกมีสิทธิทำแบบนั้นนะลูก
เลขาคิม
ช่วยดูแลยองจุนให้ด้วยนะ
ไม่ต้องกังวลนะคะ มาดาม
รองประธาน เย็นนี้เรากินอะไรกันดีคะ
ไม่รู้สิ
เมื่อเช้าคุณดูชอบออมเล็ต เราทำกินอีกดีมั้ยคะ
ถ้าไม่งั้น...ใช่แล้ว
เมื่อคืนเรามีไวน์เหลืออยู่
เราดื่มไปดูหนังไปมั้ยคะ
แล้วพี่เป็นไงบ้างครับ
เขาบอกว่าจะกลับไปฝรั่งเศสเร็วๆ นี้
แม่คิดว่า
อีกนานกว่าเขาจะกลับมาอีกที
นายมาทำอะไรที่นี่
ตกลง
พี่เลือกจะหนีอีกแล้วเหรอ
อะไรนะ
ใช่
นายอาจคิดว่าฉันอ่อนแอ และน่าสมเพช
เพราะงั้นตอนนั้น
นายถึงได้ตัดสินใจทำแบบนั้นใช่มั้ย
ตอนนั้น
นายควรจะเชื่อฉัน
นายควรจะเชื่อว่าฉันจะผ่านมันไปได้ด้วยตัวเอง
นายควรจะสู้กับฉันจนถึงที่สุด ไม่ใช่ปกปิดความจริงแบบนี้
นายคิดว่านายจะจัดการสถานการณ์นั้นได้
และทำให้นายดูดีในสายตาคนอื่น
เลยเลือกที่จะบอกว่าสูญเสียความทรงจำไป
แต่สำหรับฉัน การตัดสินใจที่อวดฉลาดแบบนั้น
มันทำให้ฉันเกลียดนาย
และรู้สึกสมเพชตัวเองไปทั้งชีวิต
นายรู้บ้างมั้ย
ผมขอโทษ
อะไรนะ
ผม...
ผมคิดว่าถ้าผมสูญเสียความทรงจำไป คงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว
ถ้าผมใช้ชื่ออียองจุน
แทนชื่ออีซองฮยอน
ที่ทำให้พี่รู้สึกไม่ดี
จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
ผมคิดว่าถ้าผมเสียสละแค่คนเดียว
ทุกอย่างจะดีขึ้น
แต่ว่าวันนี้
ตอนที่ผมได้ยินแม่พูดว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือ ไปพร้อมกับความรู้สึกผิดในสิ่งที่ได้ทำไป
ทำให้ผมคิดได้ว่า
ต่อให้ต้องเจ็บปวด
แต่เราก็น่าจะผ่านเรื่องเหล่านั้นไปพร้อมๆ กัน
เพราะเราเป็นครอบครัว
เหมือนที่พี่พูด
ผมมันอวดฉลาด
ผมแย่งทางเดินที่พี่ควรจะเดินไป
ผมขอโทษจริงๆ
นาย
ยกโทษให้ฉันได้เหรอ
ทั้งๆ ที่ฉันทำร้ายนายมานานขนาดนี้เนี่ยนะ
ถ้าบอกว่าที่ผ่านมาผมไม่เจ็บปวด มันก็คงจะเป็นการโกหก
แต่ว่า
มันไม่ใช่ความผิดของพี่
แต่เป็นเพราะจิตใจของผม ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากเหตุการณ์นั้น
ผมไม่ได้เจ็บปวดเพราะพี่ตั้งแต่แรก
เพราะงั้นไม่มีอะไรที่ต้องยกโทษให้นี่นา
พี่ก็เหมือนกัน
ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องยาก
แต่ผมอยากให้พี่วางเรื่องทุกอย่างลง และใช้ชีวิตให้มีความสุข
ไม่ใช่เพื่อผม แต่เพื่อตัวพี่เอง
ขอโทษนะ
ตอนนั้น
มันไม่ใช่ตัวฉันเลย
นั่นเป็นทางเดียวที่จะทำให้ฉันใช้ชีวิตต่อไปได้
ยิ้มอะไรคะ
ตอนแรกฉันคิดว่า ถ้าเรื่องทุกอย่างเปิดเผยออกมา
จะทำให้รู้สึกไม่ดี
แต่กลับรู้สึกดี
ฉันคิดว่าดีแล้วที่พูดความจริงออกไป
ใช่แล้วค่ะ
ไม่มีอะไรดีไปกว่าการพูดความจริงหรอกค่ะ
คิดแบบนั้นเหรอ
ถ้างั้น
ฉันบอกความรู้สึกตอนนี้ออกมาตรงๆ ได้มั้ย
ฉันไม่อยาก
ปล่อยเวลาคืนนี้ให้ผ่านไปเฉยๆ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย